چون درصدد آشنايى با علم فقه هستيم لازم است تعريفى از آن علم داشته باشيم ، آن عبارت است از : العلم بالاحكام الشرعيه العملية المكتسبة من أدلتها التفصيلية . موضوع آن أفعال مكلفان و فائده‌اش امتثال اوامر و دورى از نواهى است . مسائل آن قضايايى است كه در آن علم ذكر مىشوند مانند نيت واجب است و وضو شرط صحت نماز است . استمداد و كمك گرفتن آن از كتاب ، سنت ، اجماع و قياس است . حكم شارع درباره فقه : در آنچه كه صحت عبادت ، معامله و ازدواج بر آن متوقف است وجوب عينى و مازاد بر آن‌كه به درجه فتوا برسد واجب كفائى و بيشتر از آن مندوب است . نسبت آن با علوم ديگر مانند اصول فقه مشخص است . فضل و برترى آن بر علوم ديگر روشن است كه بدون دانستن آن حلال و حرام از هم تشخيص داده نمىشود . مؤلف و واضع آن ، پيشوايان مجتهداند .